بسمه تعالی
                          نشان
هوای خنک و ابری صبح پاییز
قدم زدن به تنهایی بر سنگفرش خیس دانشگاه
 گنجشکانی  سنگ نخورده که دیگر نمی ترسند از هر عابری
و زق زق اثری نمایان از زخم 
که حدیث میکند ازعشقی دور
یادی که باز خیلی نزدیک می شود
آری هر جراحتی آرام می گیرد
اما نشانی از خود بجای می گذارد 
رضا دویده
سه شنبه بیست وششم اسفند ماه یکهزارو سیصد و نود ونه