تنهایی
نمی دانم عالمی هستم اندر بند ابلهان
یا که جاهلی سفیه در جمع علمائ
تنهایی فرجام این ناسازواری است
رضا دویده
سه شنبه سیزدهم دی ماه یکهزار و چهارصد و یک
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 23:44 توسط رضا دویده
|
رضا دویده
جامعه شناس
من رویایی دارم ارزویی
روزگاری ابادان ،مظهر نوسازی و مدرنیته ایران بود
رویای من این است روزی ابادان را طلایه دار دمکراسی و مردمسالاری ایران ببینم
مکانی که در ان نشریات و خبرنگارانی ازاد دارد،
هنرمندانش گمنام محجور نیستند،
مطالبه گری مدنی فراگیر است،
زنان اسیب پذیرش مکانی امن داشته و دران اموزش می بینند،
فرهنگ کار و تلاش در روستاهایش نهادینه شده است،
روزگاری که همه اقوام ابادان خود را ابادانی میبیند و باهم برای ابادان کار میکنند ،
عقلانیت با محوریت تعالی انسانیت حاکم اموراست ،
روزگاریی که ... .
بیاییم دست در دست هم این رویا رو تعبیر کنیم و بدانیم اگر بخواهیم می توانیم . اری خواستن توانستن است .
ابادانی اباد
سر افراز
از اندیشه ای ازاد
« رضا دویده »
اقتباسی و برگرفته از سخنرانی یک(( رویا مارتین لوتر کینگ))
نوشتههای پیشین
- اسفند ۱۴۰۲
- خرداد ۱۴۰۲
- اسفند ۱۴۰۱
- دی ۱۴۰۱
- تیر ۱۴۰۱
- اردیبهشت ۱۴۰۱
- دی ۱۴۰۰
- آبان ۱۴۰۰
- شهریور ۱۴۰۰
- مرداد ۱۴۰۰
- تیر ۱۴۰۰
- خرداد ۱۴۰۰
- اردیبهشت ۱۴۰۰
- فروردین ۱۴۰۰
- اسفند ۱۳۹۹
- بهمن ۱۳۹۹
- دی ۱۳۹۹
- آذر ۱۳۹۹
- آبان ۱۳۹۹
- شهریور ۱۳۹۹
- مرداد ۱۳۹۹
- اسفند ۱۳۹۸
- آبان ۱۳۹۸
- مهر ۱۳۹۸
- شهریور ۱۳۹۸
- مرداد ۱۳۹۸
- خرداد ۱۳۹۸
- اردیبهشت ۱۳۹۸
- بهمن ۱۳۹۷
- مهر ۱۳۹۷
- دی ۱۳۹۶
- شهریور ۱۳۹۶
- مرداد ۱۳۹۶
- خرداد ۱۳۹۶
- فروردین ۱۳۹۶
- اسفند ۱۳۹۵
- آرشيو